Onları evinizə dəvət etməyin – Hətta yaxın qohum olsalar belə

Yaxın bir insanı gözləmək çox vaxt demək olar ki, fiziki səviyyədə hiss olunan sevinc gətirir. Qapı arxasında addım səsləri ürəyin döyüntüsünü sürətləndirir, beyində isə artıq çaylı, söhbətli isti bir axşamın planı qurulur.

Gündəm24.az  Moderator.az-a istinadən xəbər verir ki, bu barədə “yourtango.com” nəşri yazıb.

Qapını açmaq – sadəcə qonağı yox, daxili dünyanı içəri buraxmaqdır

Qapını açmaq ən yüksək etimad aktıdır. Biz qonağı sadəcə evə yox, öz daxili limanımıza buraxırıq – elə bir məkana ki, orada insan özü kimi ola bilir. Amma bəzən bu müqəddəs məkana daxil olanlar onun harmoniyasını tədricən dağıtmağa başlayır. Məhz belə anlarda sərt xalq müdrikliyi yada düşür: “Qonaq balıq kimidir – üç gündən sonra iyi gəlir”. Bu, qonaqpərvərlikdən imtina deyil, şəxsi sərhədlərin də bir həddi olduğunu xatırladan qoruyucu mexanizmdir.

Annanın hekayəsi: ev yorulmağa başlayanda

Gəlin Anna adlı bir qadının hekayəsini xatırlayaq. O, illərlə miras qalmış evində öz ideal dünyasını qurmuşdu. Hər detal düşünülmüşdü: divarları Bethoven musiqisi altında özü suvaqlamış, pəncərələrə güllər düzmüş, otaqları darçın qoxusu ilə doldurmuşdu. Onun evi canlı bir orqanizm, güc mənbəyi idi.

Bir gün bacısı qızı şəxsi çətinliklər səbəbilə bir müddət qalmaq xahişi ilə ona müraciət etdi. Anna razılaşdı. İlk vaxtlar hər şey gözəl idi: gecə söhbətləri, köhnə albomlara baxış – bütün bunlar ona ana istiliyini yenidən hiss etdirdi.

Amma iki həftədən sonra ab-hava dəyişdi. Gözlənilməz yerlərdə qalan çirkli qablar, qaytarılmayan borclar və ağır sükut evin rahatlığını yükə çevirdi. Anna hiss etdi ki, artıq evində istirahət etmir – növbə çəkir. Problem əşyalarla bağlı deyildi, şəxsi məkanın – ataların “öz ocağı” adlandırdığı o müqəddəs yerin mənəvi toxunulmazlığının itməsi idi.

Bəzi qonaqlar var ki, getdikdən sonra içimizdə izahı çətin bir qarışıqlıq qalır. Onları qapının ağzındaca tanımağı öyrənmək vacibdir.

Bu insanlar sizin zəhmətinizi və qonaqpərvərliyinizi adi bir şey kimi qəbul edirlər. Onlar üçün süfrə açılır, şərait yaradılır, amma qarşılığında ya laqeydlik, ya da tənqid gəlir. Öz enerjilərini paylaşmırlar – sadəcə başqasının istiliyində qızınırlar. Belə qonaqlar daxili resurslarınızı tükədir, əvəzində heç nə vermirlər.

Onlar evinizə öz qaydaları ilə gəlirlər. Əşyaların yerini dəyişir, vərdişlərinizi tənqid edir, istənilməyən məsləhətlər verirlər. Onların varlığı sizdə belə bir hiss yaradır ki, guya evinizdə hər şey səhvdir. Nəticədə insan öz evində belə narahat olur. Halbuki xalq deyir: “Özgə monastırına öz qaydanla getməzlər” – amma bu insanlar sizin qaydaları divarlarınızda yenidən yazmağa çalışırlar.

Bu insanlar özləri ilə bitməyən bir fırtına və ya duman gətirirlər. Onlar sadəcə problemlərini bölüşmür – sizi də o problemlərin içinə çəkirlər. Onlar gedəndən sonra evdə ağır emosional iz qalır. Köhnə bir deyim xəbərdarlıq edir: “Paltarında soyuq və palçıq gətirəni evə buraxma – o, ocağı qızdırmaz, sadəcə rütubət artırar”. Bu, məhz mənəvi rütubət və neqativlik haqqındadır.

Qonaqpərvərlikdə seçici olmaq sərtlik deyil – insanın özü qarşısında borcudur. Ev sizin daxili dünyanızın maddi davamıdır. Kimisə ora buraxmaq, ona psixoloji mühitinizə təsir etmək icazəsi vermək deməkdir. Əgər qonaq bu tarazlığı pozursa, ona qapını göstərmək sizin tam haqqınızdır. Müdriklik belə deyir: “Ürək genişdir, amma eşik hündürdür. Genişdir ki, sevəsən, hündürdür ki, hər kəs keçə bilməsin”.

Yapon yazıçısı Haruki Murakami qonaqlarla münasibət barədə çox dəqiq bir prinsip formalaşdırıb. O deyirdi ki, həyatına müxtəlif insanlar girib-çıxa bilər, amma ümumi qayda dəyişmir: içəri girərkən ayaqqabını sil, çıxarkən qapını bağla.

Bu, sözün birbaşa mənasında təmizlikdən getmir – bu, hörmət məsələsidir. “Ayaqqabını silmək” – tələskənliyi və qərəzi qapının arxasında qoymaq, sülhlə gəlmək deməkdir. “Qapını bağlamaq” isə – arxada inciklik, günahkarlıq və mənəvi qarışıqlıq buraxmamaqdır.

Ev sahibi olmaq xidmətçi olmaq demək deyil. Qonaq olmaq isə kainatın mərkəzi olmaq anlamına gəlmir. Qonaqpərvərlik iki ruhun rəqsidir – əgər tərəfdaş ayağınızı tapdalayırsa, musiqini vaxtında dayandırmaq daha doğrudur.