1990-cı ilin 19-dan 20-nə keçən gecə Azərbaycan tarixinə qanlı və unudulmaz bir səhifə kimi yazıldı. Sovet İttifaqının qoşun və xüsusi təyinatlı qüvvələri Bakıya daxil olaraq dinc əhaliyə qarşı amansız hücum həyata keçirdi. Məqsəd yalnız etirazları yatırmaq deyildi; Sovet rəhbərliyi Azərbaycanın müstəqillik və azadlıq hərəkatını sındırmaq, xalqın milli azadlıq tələblərini boğmaq istəyirdi.
O gecə şəhərin küçələrində qorxu və dəhşət hökm sürürdü. Tanklar və zirehli texnika insanların üzərindən keçirdi, snayperlər küçələrdə dinc sakinləri hədəfə alırdı. Günahsız insanlar – qadınlar, qocalar, gənclər və uşaqlar – evlərindən çıxanda belə təhlükə ilə üzləşirdilər. Bəzi uşaqlar tankların altında qalaraq şəhid oldular, qadınlar və qocalar amansız atəş altında can verdilər. Evlər dağıldı, avtomobillər məhv edildi, minlərlə insan qorxu və dəhşət içində qaçmağa məcbur oldu.
Nəticədə, 100-dən çox insan şəhid oldu, yüzlərlə nəfər yaralandı, minlərlə insan evlərini tərk edərək müvəqqəti sığınacaqlara sığındı. Bu qanlı gecə Azərbaycan xalqının milli azadlıq hərəkatında dönüş nöqtəsi oldu. Həmin gecə xalqın birliyi və azadlıq arzusu daha da gücləndi, Sovet hakimiyyətinin amansız və qanlı siyasətinin əsl siması ortaya çıxdı.
20 Yanvar faciəsi həm də xalqın gələcək müstəqillik mübarizəsinə təkan verdi. Bu hadisələr xalqın milli həmrəyliyini göstərdi və gələcək nəsillərə vətən uğrunda fədakarlığın və qəhrəmanlığın simvolunu ötürdü. Hər il bu tarixdə şəhidlərin xatirəsi ehtiramla yad edilir, dövlət tədbirləri və anım mərasimləri təşkil olunur.
20 Yanvar – Qara Yanvar yalnız Azərbaycan xalqının qəhrəmanlıq və müstəqillik tarixinin bir səhifəsi deyil, həm də günahsız insanların amansızcasına qırıldığı, uşaqların, qadınların və qocaların şəhid olduğu, Sovet ordusunun və zirehli texnikaların əsl vəhşilik nümayiş etdirdiyi faciənin simvoludur. Bu qanlı hadisə Azərbaycan xalqının yaddaşında əbədi yaşayır və milli həmrəyliyin, azadlıq və müstəqillik uğrunda mübarizənin simvolu olaraq qalır.
