“İnsan həmişə arzulayır. Ömrünün axırına qədər.. Bu ona qismət olur yoxsa yox? Bu artıq başqa məsələdir. Çünki insan həyatı qısadır. Mən həyatımdan razıyam. Bütün sənət adamlarının ən böyük arzusu yadda qalmaqdır. Mənim də ən böyük arzularımdan biri həmişə səhnədə olmaq idi. Başıma gələnləri, həyatımı azdan-çoxdan bilirsiz. 40 ildir oxumuram. Amma 40 ildir ki, mənə sənətkar deyirlər. Səhnədə olmaq, populyarlıq başqa şeydir, amma adını yaddaşlara yazdırmaq başqadır. Elələri var ki, məşhurlaşırlar, sonra unudulurlar. Ən pisi də yaşayaraq yaddan çıxmaqdır”
Bunu Medianews.az-a açıqlamasında tanınmış müğənni Akif İslamzadə deyib.
Sənətkar daha sonra ona olan tamaşaçı sevgisindən danışıb:
“Şəhərə çıxanda çalışıram elə küçələrlə gedim ki, adam görməyim. Sakitliyi sevirəm. Çox insan olan yerlərdə narahat oluram. Cavan bir qohumumla Heydər Əliyev adına sarayda konsertə getmişdim. Konsert bitdi amma mən 1 saatdan sonra çıxa bildim. Mənimlə şəkil çəkdirən kim, avtoqraf alan kim.. Qohumum da təəccüblə baxır mənə.. Yəqin ürəyində fikirləşir ki, sən axı səhnədə deyilsən, bu nə sevgidir belə? Deyirəm ki, bunlar yaxşıdır, amma adamı yorur”.
Müğənni təkcə Azərbaycanda yox, bütün dünyada musiqinin səmtinin dəyişdiyini bildirib:
“Dünyaya baxın. Dünyada mədəniyyət, əxlaq, ədəb-ərkan necədirsə musiqi də o istiqamətdə inkişaf edir. Əxlaqdan, ədəb-ərkandan razısınızsa, o zaman bugünki musiqidən də razı olmalısız. Proses bütün dünyada gedir. Təkcə bizim ölkədəki musiqidən söhbət getmir. Valideyn ilə övlad arasında pərdə götürülüb. Qadınlar iş başında kişiləri əvəz edir. Ona görə də mədəniyyətin, musiqinin bu vəziyyətdə olması ilə razılaşmalıyıq”.
